Vroeger, toen ik nog piepklein was, had ik er twee. Een jongen en een meisje. Ik speelde dagelijks met ze. Ze hadden ook namen, bijzondere namen, van die namen die je niet zo vaak tegenkomt. Vraag me dan ook niet hoe een kind van 3 aan die namen komt, fantasie?
Als ik ‘s avonds naar bed ging en mijn moeder de deur van de woonkamer achter ons dichtdeed om me naar boven te brengen, kreeg ik bijna een hartverzakking. Mijn vriend M en vriendin M moesten nog mee naar boven, doe ‘ns even snel die deur open zeg!
Inmiddels is het goed gekomen met mij hoor, ik spreek ze nooit meer, mijn denkbeeldige vrienden, best jammer want het waren uitermate fijne types. Luisterden altijd naar mijn verhalen en vonden alles leuk wat ik deed.
Afijn, van de week moest ik hier ineens aan denken, want vriendin B heeft een zoontje gekregen en drie keer raden hoe hij heet…. Precies!
